Vivian Maier, 1950
Eerste indruk
Snel was ik onder de indruk van de verschillende foto's die Vivian Maier had gemaakt. Je zag veel kinderen die op straat speelden, of oude mensen die op straat zaten. Ook had Vivian Maier veel zelfportretten, dat kwam niet veel voor in die tijd. De foto die ik gekozen heb om te analyseren is de foto waar ik het langst bij stil heb gestaan, deze foto bracht een boodschap over. Je ziet aan haar gezichtsuitdrukking dat ze niet blij was. Nou weet ik niet of dat haar gezicht normaal is of dat ze op dat moment niet blij was.
Vorm
Ik zie een vrouw van ongeveer 1 meter 65 met een camera in haar hand. Ze heeft bruin, kort haar en ze heeft een zomer hoed op haar hoofd. De foto is in een raam gemaakt je zit de weerspiegeling van haar hoofd, schouders, armen en heupen wazig. De foto heeft geen kleur het is zwart wit. Ze heeft geen blije gezichtsuitdrukking, zoals ik al eerder zei weet ik niet of ze altijd zo was of dat ze die dag gewoon niet blij was. Je ziet veel diepte in deze foto, zo zie je de schaduw van de man die achter haar op de achtergrond loopt. De gebouwen laten zien dat er diepte zit in de foto. Ook zit er beweging in, niet op haar gericht maar meer op de achtergrond. Je ziet dat er een auto langs rijd en dat de man ergens naar toe aan het lopen is.
Verhaal
Sombere vrouw die je een verhaal wilt vertellen, maar je moet zelf erachter zoeken welk verhaal. Ze kijkt zichzelf aan en kijkt niet in de camera.
Interpretatie/betekenis
Wat ik zelf in deze foto zie is dat je altijd boven jezelf moet staan. Wees niet onzeker maar wees ook niet te zeker. Wees niet bang, sta boven jezelf, jij kan dit. Wat ik ook zie is dat je jezelf niet moet overschaduwen, praat niet zielig over jezelf. Laat jezelf niet zielig gevonden worden, wees blij met jezelf. Je hoeft geen medelijden van andere mensen.
Functie
De functie van deze foto's was in de eerste instantie niet om bekend mee te worden. Vivian Maier vond het leuk om foto's te maken, ze genoot er echt van. Het was voor haar een vorm van vermaak en genieten van haar eigen foto's. Haar foto's laten het alledaagse New York en Chicago zien. Vooral kinderen die op straat speelden of oudere mensen die op straat liepen. Ook heeft ze wel eens foto's van zwervers of dronken mensen gemaakt.
Context
Bijna niemand in haar familie wist dat Maier in haar vrije tijd, als ze niet als nanny werkte, het straatleven vastlegde in steden als New York en Chicago. Ze moest woekeren met middelen. Zo toverde ze een badkamer om tot donkere kamer. Zodat ze haar foto's daar kon ontwikkelen. Later had ze geen geld en geen ruimte meer om haar fotorolletjes te ontwikkelen. Zodoende kon ze haar eigen werk niet terugzien. Het fotomateriaal stapelde zich op. Na haar dood, in 2009, trof een makelaar een deel van die berg rolletjes aan. Uit nieuwsgierigheid liet hij de rolletjes afdrukken en stond versteld van wat hij zag. Ook enkele andere mensen kochten Maier’s foto’s per toeval bij veilingen. Inmiddels wijdt een groepje mensen zich aan de taak het werk van Maier alsnog te ontwikkelen, af te drukken en aan de wereld te tonen.
Samenhang
Ik zie duidelijk een samenhang tussen de vorm en het verhaal. De foto is in het zwart wit gemaakt waarschijnlijk omdat zij zo somber eruit ziet. Dat is wat ik haal uit de samenhang in deze foto. Als je naar verdere foto's kijkt van Vivian Maier zie je dat ze toch ook wel in kleur gefotografeerd heeft.
Evaluatie
Deze foto die ik heb uitgekozen kan je op veel manieren bekijken. Ook wat mij erg inspireert is dat je niet meteen kan zien wat voor een vrouw Vivian Maier was. Ze is geen open boek. De geschiedenis van Vivian Maier is ook erg interessant, je gaat eigenlijk steeds meer vragen stellen: 'Hoe zag haar huis er dan uit? Waar was ze nanny? Was ze een leuke nanny?'. De foto brengt veel vragen op en boodschappen over op iemand. De foto is heel goed gelukt en zou hem wel in mijn kamer willen hebben hangen.
Verhaal
Sombere vrouw die je een verhaal wilt vertellen, maar je moet zelf erachter zoeken welk verhaal. Ze kijkt zichzelf aan en kijkt niet in de camera.
Interpretatie/betekenis
Wat ik zelf in deze foto zie is dat je altijd boven jezelf moet staan. Wees niet onzeker maar wees ook niet te zeker. Wees niet bang, sta boven jezelf, jij kan dit. Wat ik ook zie is dat je jezelf niet moet overschaduwen, praat niet zielig over jezelf. Laat jezelf niet zielig gevonden worden, wees blij met jezelf. Je hoeft geen medelijden van andere mensen.
Functie
De functie van deze foto's was in de eerste instantie niet om bekend mee te worden. Vivian Maier vond het leuk om foto's te maken, ze genoot er echt van. Het was voor haar een vorm van vermaak en genieten van haar eigen foto's. Haar foto's laten het alledaagse New York en Chicago zien. Vooral kinderen die op straat speelden of oudere mensen die op straat liepen. Ook heeft ze wel eens foto's van zwervers of dronken mensen gemaakt.
Context
Bijna niemand in haar familie wist dat Maier in haar vrije tijd, als ze niet als nanny werkte, het straatleven vastlegde in steden als New York en Chicago. Ze moest woekeren met middelen. Zo toverde ze een badkamer om tot donkere kamer. Zodat ze haar foto's daar kon ontwikkelen. Later had ze geen geld en geen ruimte meer om haar fotorolletjes te ontwikkelen. Zodoende kon ze haar eigen werk niet terugzien. Het fotomateriaal stapelde zich op. Na haar dood, in 2009, trof een makelaar een deel van die berg rolletjes aan. Uit nieuwsgierigheid liet hij de rolletjes afdrukken en stond versteld van wat hij zag. Ook enkele andere mensen kochten Maier’s foto’s per toeval bij veilingen. Inmiddels wijdt een groepje mensen zich aan de taak het werk van Maier alsnog te ontwikkelen, af te drukken en aan de wereld te tonen.
Samenhang
Ik zie duidelijk een samenhang tussen de vorm en het verhaal. De foto is in het zwart wit gemaakt waarschijnlijk omdat zij zo somber eruit ziet. Dat is wat ik haal uit de samenhang in deze foto. Als je naar verdere foto's kijkt van Vivian Maier zie je dat ze toch ook wel in kleur gefotografeerd heeft.
Evaluatie
Deze foto die ik heb uitgekozen kan je op veel manieren bekijken. Ook wat mij erg inspireert is dat je niet meteen kan zien wat voor een vrouw Vivian Maier was. Ze is geen open boek. De geschiedenis van Vivian Maier is ook erg interessant, je gaat eigenlijk steeds meer vragen stellen: 'Hoe zag haar huis er dan uit? Waar was ze nanny? Was ze een leuke nanny?'. De foto brengt veel vragen op en boodschappen over op iemand. De foto is heel goed gelukt en zou hem wel in mijn kamer willen hebben hangen.
Linde Bookelman H4B
Geen opmerkingen:
Een reactie posten